Eurovision

Του Δώρου Γεωργίου

Πόσο διαφορετικές φαντάζουν οι μέρες αυτές σε σχέση με την περσινή χρονιά, όταν το έθνος ετοιμαζόταν για τη νέα του μεγάλη εποποιία στη Μόσχα. Εκεί που στρατηλάτες όπως ο Ναπολέων και ο Χίτλερ συνετρίβησαν, θα εφορμούσε το υπερτεράστιο αστέρι της ελληνικής ποπ σκηνής, ο Σάκης Ρουβάς! Στόχος: η κατάκτηση της πολυπόθητης πρωτιάς στη Γιουροβίζιον, αυτής που άδικα στερήθηκε το μακρινό 2004.

Αυτές τις μέρες τίποτα δε θυμίζει το θλιβερό πανηγυράκι της περσινής χρονιάς. Πού είναι εκείνοι οι ρεπόρτερ των μεσημεριανάδικων...

Δημοσιοι υπάλληλοι και Οικονομική κρίση (Μέρος 2ο)

Του Παναγιώτη Τσιάλα

Στο πρώτο μέρος αυτής της δημοσίευσης προσπάθησα να δείξω δύο πράγματα: Το πρώτο ήταν ότι η αφηρημένη παρουσίαση των δημοσίων υπαλλήλων ως αργόσχολων και ανεκδιήγητων λυμεώνων του Δημοσίου τομέα είναι έντονα παραπλανητική, στο μέτρο που οι περισσότεροι από αυτούς εκτελούν τόσην ακριβώς εργασία, όση τους ζητά ο εργοδότης τους (δηλαδή το Δημόσιο). Το δεύτερο συμπέρασμα ήταν ότι, ακόμα και αν εντοπισθούν οι περίφημοι «υπεράριθμοι» Δημόσιοι υπάλληλοι, ακόμα και αν περιοριστεί ο αριθμός των υπαρχουσών θέσεων στο δημόσιο, μέσω της ενοποίησης όσων είναι περιττές μεταξύ τους, με στόχο να προκύψουν λιγότερες θέσεις με ευρύτερα καθήκοντα, και πάλι θα είναι αδικαίωτη μια κυβερνητική επιλογή για απομάκρυνση των ήδη προσληφθέντων υπαλλήλων.

Επομένως, η ορθή πολιτική επιλογή...

Σύνοψη της 5ης εκδήλωσης

Για όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν στην 5η εκδήλωση του ΦΟΠΠ "Ελευθέρη Σκέψη" με θέμα "Θεσμοί παγκόσμιας οικονομίας και εθνική κυριαρχία: το ελληνικό παράδειγμα" μπορείτε να διαβάσετε τις περιλήψεις των εισηγήσεων των 3 ομιλητών:

- Ναπολέων Μαραβέγιας
- Εμμανουήλ Βάρσος
- Χρήστος Γκόρτσος

Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Σπύρος Ποτήρης, μέλος του ΦΟΠΠ.

Μεταξύ εθνικισμού και γελοιότητας

Του Λεωνίδα Καραδήμου

Για ακόμη μια φορά το τελευταίο διάστημα, η αξιωματική αντιπολίτευση επιθυμεί να δείξει τα (σάπια) δόντια της στην κυβέρνηση αποφασίζοντας να αγνοήσει τη δυσχερή θέση της χώρας και να ψηφοθηρίσει επικαλούμενη τα ταπεινότερα ένστικτα της λαϊκής (τέως κέντρο)δεξιάς, ήτοι τον ψευδοπατριωτισμό.
Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των τωρινών φραστικών ακροτήτων της κομματικής ηγεσίας της ΝΔ και των προηγούμενων κινήσεών της είναι πως εν τοιάυτη περιπτώσει η στάση της θα ήταν τραγική αν δεν ήταν γελοία -μέχρι σήμερα ίσχυε το αντίθετο.

Και είναι γελοία γιατί πολύ απλά αυτοακυρώνεται από τη διγλωσσία με την οποίαν ασκεί την (όποια) εξωτερική πολιτική ο κ. Σαμαράς παγίως: έχοντας θέσει ως αρμόδιο τομεάρχη Εξωτερικών τον άπειρο αλλά μετριοπαθή κ. Αβραμόπουλο, είχε δείξει τη...

Κατάργηση θέσεων στο δημόσιο (Μέρος 1ο)

Του Παναγιώτη Τσιάλα

Το ότι η κοινωνία μας τρέφει αρνητικά συναισθήματα για τους δημοσίους υπαλλήλους νομίζω πως το αντιλαμβάνονται οι πάντες. Όποιον περαστικό κι αν ρωτήσουμε στο δρόμο, μπορεί εύκολα να ανασύρει στη μνήμη του τουλάχιστον τρεις εικόνες από το πρόσφατο παρελθόν, στις οποίες η δημοσιοϋπαλληλία τον αγνόησε, τον καθυστέρησε ή τον εκνεύρισε. Πράγματι οι δημόσιοι υπάλληλοι, και μόνο ως άκουσμα, προκαλούν έντονη δυσθυμία και αμυντικά σύνδρομα στη μεγάλη μάζα των πολιτών. Είναι οι «μονιμάδες», οι βολεμένοι και αργόσχολοι, ο ένοχος βραχίονας του κράτους. Άσε που κοστίζουν πολύ. Κοστίζουν σε χρόνο, κοστίζουν σε χρήμα, κοστίζουν σε θέσεις και σε νεύρα. Εν τέλει, ποιος μας εγγυάται ότι η ύπαρξή τους δε συνδέεται αναπόσπαστα με την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας;

Την εικόνα αυτή του δημοσίου υπαλλήλου-τέρατος φιλοτέχνησαν επιδέξια, χρόνο με το χρόνο, όχι μόνο τα ΜΜΕ, αλλά και ο πολιτικός κόσμος. Φόρτωναν όλα τα...

Μεγαλοϊδεατισμός σημαίνει κατάρρευση

Toυ Λεωνίδα Καραδήμου

Προφανώς και η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης είναι δυσάρεστη, προφανώς και όσο οι μήνες περνούν η αγανάκτηση της κοινής γνώμης θα μεγαλώνει καθώς η εφαρμογή των μέτρων θα επιφέρει μείωση στις αποδοχές ολοένα και περισσότερων συμπολιτών μας.
Προφανώς, ο εύκολος δρόμος για την αξιωματική αντιπολίτευση θα ήταν να καταψηφίσει την προσφυγή ή να αποχωρήσει από την αίθουσα του Κοινοβουλίου, ρίχνοντας το ανάθεμα στην κυβέρνηση στην οποία κληροδότησε τη χειρότερη δημοσιονομική κατάσταση του ελληνικού κράτους μεταπολεμικά.

Ο εύκολος δρόμος δεν είναι πάντοτε κι εκείνος που πρέπει να ακολουθήσει κανείς, όμως. Για την αξιωματική αντιπολίτευση, η απόρριψη του μηχανισμού μεταφράζεται σε πολιτικό επίπεδο σε πρωτοφανή μεγαλοϊδεατισμό: δε φταίμε για την τραγωδία κι ως κυβέρνηση θα τα είχαμε καταφέρει καλύτερα. Η προσφυγή δε ''νομιμοποιέιται'' για την κεντροδεξιά, το ''μείγμα μέτρων'' της οποίας -ενδεχομένως από κοινού με ένα διαφορετικό επικοινωνιακό χειρισμό- θα ήταν ικανό να διασώσει τη χώρα από το αδιέξοδο.

Δεν ξέρω αν εσείς είστε έτοιμοι να φάτε αμάσητη αυτήν την ωραιοποιημένη ιστορία, γιατί εγώ προσωπικά δεν είμαι καθόλου. Για οποιανδήποτε παράταξη έχει στοιχειώδη υπευθυνότητα και δεν ευαγγελίζεται μιαν επανάσταση, η προσφυγή ήταν μονόδρομος.

Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς...

Εκπαιδευτική ή κοινωνική πολιτική;

Του Λεωνίδα Καραδήμου

Το δίλημμα που τίθεται στον τίτλο είναι κατ'αρχήν ψευδεπίγραφο. Η Παιδεία, συστηματοποιημένη ή μη και σε οποιοδήποτε επίπεδο, είναι κατ'εξοχήν κοινωνική. Με την έννοια πως η γνώση συντελεί στην κοινωνική πρόοδο με οποιονδήποτε τρόπο και να διαχέεται. Στην Ελλάδα βιώνουμε όχι μόνον την παραδοχή αυτήν αλλά δυστυχώς και τις στρεβλώσεις της.

Μέσον ανάδειξης των ελίτ μιας κοινωνίας η Παιδεία; Κομματικές παρατάξεις και παιδιά του κομματικού σωλήνα στα ΑΕΙ, πληθωρισμός θέσεων στις σχολές απ'όπου βγαίνουν επιστήμονες που θα ασκήσουν επαγγέλματα υψηλού κοινωνικού κύρους, νεποτισμός και ρουσφετολογία στα μεταπτυχιακά προγράμματα και τους διορισμούς καθηγητών.

Φορέας πολιτικοποίησης η Παιδεία; Κομματισμός στην...