Η κατάληψη κατασυκοφαντεί τους μετανάστες‏

Του Ερρίκου Μελισσινού

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει πρακτικά νόμιμος τρόπος για έναν μετανάστη από φτωχές χώρες να έρθει στην Ελλάδα. Τα άτομα που θα θέλαμε πρώτον να θεσμοθετηθεί μία τέτοια σοβαρή διαδικασία σύμφωνα με την οποία να μην υπάρχει αριθμητικό όριο για τα άτομα που επιτρέπεται να μπουν στη χώρα μας και δεύτερον να θεσμοθετηθεί μία σοβαρή διαδικασία μέσω της οποίας να νομιμοποιηθεί το σύνολο των παράνομων μεταναστών που διαμένουν ήδη στη χώρα μας, αυτές τις μέρες πρέπει ασφαλώς να μη νοιώθουμε ευχάριστα. Είναι αλήθεια ότι η πραγματοποίηση των επιθυμιών μας δεν είναι κάτι εύκολο και ούτε κάτι που πρόκειται να γίνει στο προσεχές μέλλον. Από εδώ και πέρα όμως τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα.

Όλα αυτά, επειδή κάποιες ομάδες αριστερών αποφάσισαν να υποδείξουν σε ένα μεγάλο αριθμό μεταναστών την κατάληψη του παλαιού κτηρίου της Νομικής. Εκεί οι μετανάστες θα πραγματοποιήσουν απεργία πείνας, ενώ θα διαμένουν...

Κόβεστε!

Του Δώρου Γεωργίου

Ένα από τα πιο σοκαριστικά πράγματα που έχω διαβάσει το έχει πει η πολύ αγαπημένη μου συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, καταφερόμενη εναντίον μιας απεργίας των εργαζομένων στα βιβλιοπωλεία: «Μα πώς είναι δυνατόν να ζητάνε να πάρει η εργοδοσία πίσω τις απολύσεις; Αφού είναι νόμιμες!».

Στις μέρες μας φοριέται πολύ αυτή η επίκληση της νομιμότητας. Για την ακρίβεια, είναι περισσότερο μια προτροπή για την επαναφορά της κοινωνίας μας στον ενάρετο δρόμο του σεβασμού των νόμων, μέσα από μια γενική κι αόριστη καταδίκη της κουλτούρας της «ανομίας και της ατιμωρησίας», ...

Ή με τις κουκούλες ή με τις γραβάτες!

συνταχθέν υπ' Αναστασίου Πετρολέκα

Από τη Δευτέρα μέχρι σήμερα, σπατάλησα τον ελεύθερό μου χρόνο στο δρομολόγιο Κ.Α.Τ.-Γ.Α.Δ.Α.-Ευελπίδων-Νομική, και δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την αρθρογραφία των (νεο)φιλελεύθερων φίλων μου. Ωστόσο, σ' ένα μικρό διάλειμμα του δρομολογίου θα προσπαθήσω να δώσω μια πρόχειρη απάντηση, αφενός για ν' απαντήσω πολιτικά εκεί που διαφωνώ, αφετέρου για ν' ανασκευάσω κάποια γεγονότα, που παρουσιάζονται -λόγω άγνοιας θέλω να πιστεύω- στρεβλά.

Κατ' αρχάς πρέπει να κάνουμε μία βασική παραδοχή: Δε μπορεί να μιλάς για τα επιχειρήματα του φοιτητικού κινήματος χωρίς να τα γνωρίζεις. Δε μπορεί να ασκείς κριτική σε Γενικές Συνελεύσεις, απ' τις οποίες συστηματικά απέχεις, και η πληροφόρησή σου στην καλύτερη περίπτωση προέρχεται από τους μηχανισμούς των καθεστωτικών παρατάξεων, οι οποίες επίσης κατά κανόνα απέχουν! Η δημοκρατία είναι συμμετοχή, και οι "αντεπαναστάτες του πληκτρολογίου" είναι αυτοί που ο Περικλής θα αποκαλούσε ιδιώτες. Αγγλιστί idiots, όταν όχι μόνο απέχουν, αλλά αισθάνονται υποχρεωμένοι και να μας πληροφορήσουν (!) για το τι συνέβη στην "παράνομη συνέλευση" ή στην "παράνομη κατάληψη" στην οποία ωστόσο ποτέ δεν πάτησαν το πόδι τους.


Για τα γεγονότα της Δευτέρας 6/12 καλύπτομαι από το κείμενο του Κώστα.

Τι συνέβη όμως την Τρίτη;
Επειδή έτυχε να είμαι εκεί, αισθάνομαι την ανάγκη να δώσω μία διαφορετική εκδοχή των πραγμάτων, και ας βγάλει ο καθείς τα συμπεράσματά του...

To κράτος της βίας και της τρομοκρατίας

Του Κώστα Σερδάρη

Αν μπορούσα να περιορίσω σε μία φράση τα χθεσινά γεγονότα που εκτυλίχτηκαν κατά τη διάρκεια της πορείας στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, καθώς και τα σημερινά έκτροπα στο προαύλιο της Ευελπίδων -όπου μπλοκ φοιτητών διαμαρτύρονταν για τις παράνομες χθεσινές συλλήψεις και δέχθηκαν ανελέητη αστυνομική βία- η φράση θα ήταν πως η χούντα παραχώρησε τη θέση της στη νομιμοποιημένη κρατική καταστολή και στην τρομοκρατία. Γιατί μόνο έτσι θα μπορούσε κάποιος να περιγράψει την απίστευτη βιαιότητα της αστυνομίας και την ωμή βία που δέχθηκαν ανυπεράσπιστοι φοιτητές. Την ίδια στιγμή, λοιπόν, που τα καθοδηγούμενα μέσα ενημέρωσης αποσιωπούν τεχνηέντως τα γεγονότα που έλαβαν χώρα, αποφάσισα να σας περιγράψω τις σκηνές τρόμου που εκτυλίχτηκαν μπροστά στα μάτια μου και οι οποίες μου κόστισαν προσωπικά αρκετούς μώλωπες και μια διάσειση εξαιτίας χτυπήματος στο κεφάλι από γκλοπ οργάνου "προστασίας" του πολίτη....

Για την κατάληψη στη Νομική

Toυ Γιώργου Νικολού

Απολαμβάνοντας το σημερινό μου ρεπό, που ομολογώ ότι δεν μου έκατσε κι άσχημα, όπως φαντάζομαι και στους περισσότερους συμφοιτητές μου, σκέφθηκα να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για το λόγο της αναγκαστικής ημερήσιας διακοπής, την κατάληψη στη Νομική. Για όσους δεν έχουν υπ’ όψιν τους τι ακριβώς συνέβη, χθες η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου αποφάσισε -παρουσία όλων των παρατάξεων, πλην της ΔΑΠ- κατάληψη … μιάμισης ημέρας. Εν ολίγοις, από τις 5 και μετά την Τετάρτη και για ολόκληρη την Πέμπτη η Σχολή τελεί υπό κατάληψη. Ορισμένες παρατηρήσεις, λοιπόν, με αφορμή τις εξελίξεις:

1. Ας ξεκινήσουμε κλισεδιάρικα: όταν κατάληψη γίνεται 5 φορές το χρόνο, τότε η χρήση αυτού του μέσου καμιά επίδραση δεν έχει στη σκέψη των διαμορφωτών της κεντρικής πολιτικής. Το αυτί των αρμοδίων δεν πρόκειται να ιδρώσει για ένα φαινόμενο που έχει καταντήσει ρουτίνα σε βαθμό αναγωγής σε εθνική επέτειο. Από την άλλη, όλη αυτή η διαδικασία υποκρύπτει νομίζω και μια ναρκισσιστική διάθεση, κυρίως για τις αριστερές παρατάξεις που κατά κανόνα την προτείνουν: αποτελεί ένα απ’ τα λίγα...