ΕΚΔΗΛΩΣΗ 11η: "Το διακύβευμα των εκλογών της 6ης Μαΐου: Στρατηγικά διλήμματα και προοπτικές"

Ο Φοιτητικός Όμιλος Πολιτικού Προβληματισμού επανέρχεται μετά από αρκετό καιρό με μία εκδήλωση εστιασμένη στην - κρισιμότερη κατά πολλούς μεταπολιτευτική- εκλογική αναμέτρηση της 6ης Μαΐου.

Μεταξύ των κυρίαρχων παραμέτρων της συζήτησης αναμένεται να αναδειχθούν η ιστορική διάσταση και σημασία των εκλογών, τα κυρίαρχα διλήμματα τους, καθώς και η επομένη της 6ης Μαΐου, τόσο σε επίπεδο κοινοβουλευτικών συσχετισμών και κυβερνητικής βιωσιμότητας, όσο και σε επίπεδο ακολουθητέων κεντρικών επιλογών.

 
Ομιλητές:

-Θανάσης Διαμαντόπουλος, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Τμήματος Δ.Ε.Σ. Παντείου Πανεπιστημίου

-Μάνος Ματσαγγάνης, Επ. Καθηγητής Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Πολιτικών και Πολιτικών Απασχόλησης Τμήματος Δ.Ε.Ο.Σ. Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

-Φίλιππος Σπυρόπουλος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Τμήματος Νομικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Θα ακολουθήσει διάλογος με το ακροατήριο.


Τη συζήτηση, εκ μέρους του ΦΟΠΠ, θα συντονίσει ο Μάκης Μυλωνάς.

Πέμπτη 3 Μαΐου - Ώρα 13.00 μ.μ. - Αίθουσα 2 του Νέου Κτηρίου της Νομικής (οδός Σόλωνος και Σίνα)

Το τελευταίο μνημόνιο

Του Οδυσσέα Θεοφάνη

Σήμερα ψηφίζεται ένα από τα σημαντικότερα νομοσχέδια των τελευταίων δεκατετίων, κρίσιμο για την πορεία της Ελλάδας και την θέση των Ελλήνων, οικονομικά και πολιτικά. Το λεγόμενο μνημόνιο 2 έρχεται εν μέσω πολλαπλών αποκλίσεων στην κομματική γραμμή με πάνω από 20 βουλευτές κι από τα δύο μεγάλα κόμματα να έχουν δηλώσει ότι δεν θα το ψηφίσουν. Το αν θα αυξηθούν θα μας το δείξει η ψηφοφορία σήμερα. Πρέπει όμως να ψηφιστεί το μνημόνιο 2;

Το κεντρικό ερώτημα για το αν είμαστε υπέρ ή όχι του μνημονίου είναι αν μπορεί αυτό να δώσει διέξοδο στην οικονομική κρίση. Δυστυχώς η μέχρι πρότινος εμπειρία μας έδειξε πως η τρόικα και η Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν έδειξαν καμία διάθεση να συγκρουστούν με την ελληνική πολιτική τάξη, η οποία δεν κατάφερε να μειώσει παρά ελάχιστα τις δαπάνες του κράτους, να μην προβεί σε ιδιωτικοποιήσεις και να αυξήσει δραματικά την φορολογία. Κατάφερε δηλαδή αυτή η ελίτ κρατικοδιαίτων πολιτικών, συνδικαλιστών και δημοσιογράφων να διατηρήσει τα προνόμια τα δικά της όπως και...

Τα μη άδικα αλλά ανεπαρκή μέτρα

Του Οδυσσεά Θεοφάνη

Θα είμαστε άμεσοι: η Ελλάδα έπρεπε να έχει αφεθεί στην τύχη της και να ακολουθήσει τον δρόμο της χρεοκοπίας. Οι υπόλοιποι ευρωπαίοι πολίτες δεν έχουν καμία υποχρέωση να διακινδυνεύουν τα χρήματά τους προκείμενου να διασωθεί αυτό το διεφθαρμένο κράτος που συντηρεί διαπλεκόμενους πολιτικούς, κρατικοδίατιους συνδικαλιστές, συντάξεις που εγκλωβίζουν τους νέους στην ανεργία και που παρέχει προνόμια σε διάφορες επαγγελματικές ομάδες(φορτηγατζήδες, συμβολαιογράφους κλπ). Οι ευρωπαίοι πολιτικοί φαίνεται να έχουν τον βρει τον δάσκαλό τους, την ελληνική κοτζαμπάσικη άρχουσα τάξη που αρνείται πεισματικά να προχωρήσει σε αλλαγές που θα σώσουν την χώρα και τους πολίτες της από την χρεοκοπία. Έτσι παρ’ ότι δεν εφαρμόζονται τα μέτρα, οι εταίροι μας συνεχίζουν να δανείζουν την χώρα μας, προκαλώντας την εντύπωση πολλών με την αφέλειά τους(ή την ιδεολογική τους προσκόληση πως μέσα από την κρατική βοήθεια και χωρίς αυταρχικά μέτρα μπορούν να πείσουν την Ελλάδα να λάβει μέτρα).

Το τελευταίο επεισόδιο του ελληνικού φρενοκομείου εκτυλίσσεται τις προηγούμενες ημέρες ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς και την τρόικα, με διαμεσολαβητή τον πρωθυπουργό. Τα επίμαχα ζητήματα που έχουν τεθεί στο τραπέζι είναι οι μειώσεις των κατώτατων μισθών και των συντάξεων. Για το πρώτο έχουν γραφεί ενδιαφέροντα άρθρα, που μας δείχνουν πως η εσωτερική υποτίμηση είναι αναπόφευκτη προκειμένου να μειωθεί η ανεργία και να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας. Η φιλελεύθερη απάντηση για την πιο ανώδυνη μείωση των μισθών θα ήταν...

Οικονομική Κρίση, άλλο ένα Πολτικό Καπρίτσιο

Του Ερρίκου Μελισσινού

Όλο και περισσότεροι σήμερα προσπαθούν να δώσουν μία ερμηνεία, μία εξήγηση στην οικονομική κρίση. Σε αυτό το άρθρο, χωρις να ειμαι εξειδικευμενος οικονομολογος αλλά απλός φοιτητής νομικής, θα κάνω και εγώ ακριβώς το ίδιο, θα δώσω άλλη μία εξήγηση. Αυτό που θα προσπαθήσω να προσθέσω είναι η απάντηση στο ερώτημα πώς γίνεται να πλήττονται όλες οι πλευρές ταυτόχρονα με αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα. Πώς γίνεται, δηλαδή, να πλήττονται οι φορολογούμενοι, οι δανειστές του κράτους, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, οι επιχειρηματίες, οι ιδιοκτήτες ακινήτων, οι τράπεζες, οι δανειολήπτες και πολλές άλλες κατηγορίες όλοι ταυτόχρονα και σε τοσο σημαντικό βαθμό; Η κατανόηση της απάντησης μπορεί να μας βοηθήσει να υπερβούμε την κρίση και να αποφύγουμε παρόμοια λάθη στο μέλλον.

Μία πρώτη απάντηση για το πώς έχουν πληγεί όλες οι κοινωνικές ομάδες είναι, ακόμη και αν φαίνεται αυτό αντιδιαισθητικό, ότι σε μία οικονομική κρίση γενικά χάνουν ΌΛΕΣ οι ομάδες ή οι τάξεις της κοινωνίας. Το προϊόν της οικονομίας μειώνεται και η κοινωνία συνολικά επιμερίζεται τη χασούρα (άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο). Πράγματι και στις ΗΠΑ τελικά όλοι φαίνεται να έχασαν από την κρίση. Πρώτοι, όμως, επλήγησαν...

ΕΚΔΗΛΩΣΗ 10η: "Στόχοι και προκλήσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση"

Συλλογική αμνησία;

Του Ηλία Τριανταφυλλάκη

"History is a people's memory, and without

memory, man is demoted to the lower animals."

Malcolm X

Ο ΛΑ.Ο.Σ., το κόμμα της κοινοβουλευτικής ακροδεξιάς εκπροσώπησης, ανέλαβε κυβερνητικά καθήκοντα. Η καινοφανής αυτή -για τα δεδομένα της Μεταπολίτευσης- εξέλιξη έτυχε μικρής αντίδρασης αν όχι σιωπής στον εγχώριο δημόσιο βίο, αντίθετα με τον ευρωπαϊκό τύπο[1]. Πώς φθάσαμε όμως ως εδώ; Πάσχουμε από συλλογική αμνησία ή βρισκόμαστε σε κατάσταση μετατραυματικού σοκ αδυνατώντας να ενεργοποιήσουμε το πολιτικό ένστικτο του αναστοχασμού περί το πρόσφατο παρελθόν;

Η συμπερίληψη του ΛΑ.Ο.Σ. στην "μεταβατική κυβέρνηση" ή"κυβέρνηση ανάγκης" (όροι κατά πολύ προτιμότεροι από τους αντίστοιχους "εθνικής ενότητας, σωτηρίας" κτλ ωσάν να διακυβεύεται το έθνος) συνιστά μια προσβολή ακόμη και για όσους ψύχραιμα αντιλαμβάνονται τις έκτακτες περιστάσεις και την κρισιμότητα των στιγμών. Η χρησιμοποίηση του ως...

Η Γερμανία ανήκει στους... Έλληνες

Του Θανάση Παππά

Συνιστά κοινή αντίληψη μεγάλης μερίδας του ελληνικού λαού ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κατάσταση υποδούλωσης και κατοχής από ευρωεταίρους, Γερμανούς, τρόικα και λοιπούς  που επιδίωξή τους είναι να εξασφαλίσουν τα χρήματα που μας έχουν δανείσει (ίσως και να βγάλουν και άλλα) απομυζώντας τον ελληνικό πλούτο. Στις πρόσφατες μάλιστα διαμαρτυρίες του ελληνικού λαού όπως εκφράστηκαν μέσω του κινήματος των Αγανακτισμένων, κυρίαρχα ήταν συνθήματα και  φράσεις( ιδιαίτερα στην πρώτη περίοδο του φαινομένου), όπως Δοσίλογοι, Προδότες, η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, Προδότες του έθνους, της πατρίδας.  Κρατώντας ελληνικές σημαίες και με αίσθημα ευθύνης για την υπεράσπιση της πατρίδας που ξεπουλιέται, μεγάλη μερίδα της ετερόκλητης αυτής μάζας διαδήλωνε ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, ως πολιτική που υπονομεύει την εθνική ανεξαρτησία και καταβαραθρώνει την εθνική υπερηφάνεια. Η αντίσταση πήρε τη μορφή του εθνικού αγώνα.

Είναι, όμως, αυτή η αλήθεια; Είναι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μια κυβέρνηση δοσιλόγων που ξεπουλάει την πατρίδα και υποτάσσεται στα αλλοεθνή συμφέροντα και δη στη...