Ομοφυλόφιλοι - Γάμος και υιοθεσία παιδιών

Του Κων/νου Σιδηρόπουλου

Με αφορμή τη συνέντευξη που παραχώρησε ο δήμαρχος Θεσσαλονικης, Ι. Μπουτάρης  στο πρόσφατο τευχος του γκέι περιοδικού «Screw» αναλογιζόμουν πώς ο περίγυρος, η πολιτική, η εκκλησία και η κοινωνία μας βομβαρδίζουν με στερεότυπα για το τί ειναι σωστό και τί λάθος, τί ηθικό και τί ανήθικο, τί ομαλό και τί ανώμαλο κ.ο.κ. Τελικά, μεγαλώνοντας, προβληματιζόμαστε και συχνά συνειδητοποιούμε ότι πολλά απ’ αυτά δεν ισχύουν ή δεν ισχύουν όπως μας τα παρουσίαζαν, αλλά αποτελούν προκαταλήψεις με υπόβαθρο την υποκρισία.

Οι δηλώσεις του κ. Μπουτάρη επανέφεραν στο προσκήνιο δύο θέματα-ταμπού για μία άκρως συντηρητική και ομοφοβική κοινωνία, όπως είναι (και) η ελληνική. Επανήλθε, λοιπόν, στη δημόσια συζήτηση του τόπου τόσο ο γάμος μεταξύ ομόφυλων πρόσωπων όσο και η υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, χωρίς, βέβαια, να λείπουν (πώς θα μπορούσαν;) οι υστερικές φωνές που έχουν αναλάβει αυτοβούλως το ρόλο να...

Παραλογισμός... χωρίς προοπτική (;)

Του Κωνσταντίνου Σιδηρόπουλου

Τον τελευταίο καιρό αγαπητοί μου αναγνώστες βιώνουμε ένα θέατρο του παραλόγου σε όλα τα επίπεδα και πεδία της ζωής μας. Οποιοσδήποτε παρακολουθεί την επικαιρότητα και ασχολείται με το πολιτικό σκηνικό του τόπου, έστω και στοιχειωδώς, όχι μόνο το αντιλαμβάνεται, αλλά, επιπλέον, του δημιουργείται ένα συναίσθημα συσσωρευμένης έντασης και αγανάκτησης που δεν ξέρει προς τα πού και έναντι ποιών να το στρέψει. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι, υποτιμούν την νοημοσύνη μας τόσο οι Τρισσέ, Γιούνκερ, Στρος Καν και λοιποί τεχνοκράτες του ΔΝΤ και άλλων διεθνών και ευρωπαϊκών οργανισμών όσο και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι μαζί με την αξιωματική αντιπολίτευση. Έτσι, λοιπόν, αναρωτιόμαστε, αν πρέπει να στρέψουμε την αγανάκτησή μας προς την έξωθεν ή προς την έσωθεν προσβολή της νοημοσύνης του ελληνικού λαού.

Προσωπικά, επιλέγω να στρέψω τη συγκεκριμένη οργή, καταρχήν, εναντίον αυτών που βρίσκονται εντός των συνόρων. Είναι, άλλωστε, γνωστό ότι το μεγαλύτερο κακό στον τόπο το έχουν δημιουργήσει οι «εχθροί» που βρίσκονται μέσα στη χώρα! Εκείνοι ευθύνονται για το ότι...

Κοινωνικό Κράτος ...της απανθρωπιάς!

Του Κωνσταντίνου Σιδηρόπουλου

Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου αγαπητοί αναγνώστες χτες βράδυ, όταν άκουσα την είδηση (στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του ΜΕGA) ότι το ΙΚΑ αποφάσισε να μην χορηγεί πλέον θεραπευτικά υποδήματα στους διαβητικούς, με την αιτιολογία ότι το κόστος ακρωτηριασμού των κάτω άκρων τους και η απαιτούμενη μετ’ έπειτα θεραπεία, είναι μικρότερο. Εν ολίγοις, προτείνει το ίδρυμα στους 1.000.000 Έλληνες διαβητικούς (250.000.000 άνθρωποι ειναι διαβητικοί σε όλον τον κόσμο), είτε να εφοδιαστούν τα ειδικά παπούτσια με δικά τους έξοδα, είτε – εφόσον δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα – να ακρωτηριάσουν τα πόδια τους. Τί  ωραία και απλά που τα λένε!

Είναι, όμως, προφανές ότι οι άνθρωποι που έλαβαν και εξέδωσαν τη συγκεκριμένη απόφαση δεν είχαν ποτέ στην οικογένειά τους κάποιον ανάπηρο ή ακρωτηριασμένο. Δεν έχουν, δηλαδή, βιώσει ούτε την αγωνία ούτε τον αγώνα για επιβίωση και ζωή επί ίσοις όροις που δίνουν καθημερινά οι ανάπηροι σε κάθε κοινωνία, κυρίως όμως στην ελληνική, λαμβανομένης υπόψη της εξαιρετικά εχθρικής ατμόσφαιρας...

Είστε ψεύτης κύριε Πρωθυπουργέ! ...και λοιπόν;

Του Κωνσταντίνου Σιδηρόπουλου

Δεν ξεχνάμε (πώς θα μπορούσαμε άλλωστε;) αγαπητοί μου αναγνώστες ότι ο νύν Πρωθυπουργός  της χώρας , προεκλογικά και τοτέ ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεσμευόταν και επαναλάμβανε διαρκώς το περίφημο πλέον «Λεφτά υπάρχουν!». Βεβαίωνε τον ελληνίκο λαό, ο οποίος, ήταν φανερό, πως ειχε ανάγκη να πιστέψει και να εναποθέσει τις όποιες έλπιδες του σε μία σοσιαλιστική κυβέρνηση, ότι με την εκλογή του θα βοηθήσει τις κοινωνικά ασθενέσθερες τάξεις και επιπροσθέτως, θα αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις «πάνω απ’τον πληθωρισμό», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Αντίθετα, ο Καραμανλής μιλούσε για πάγωμα μισθών και συντάξεων. Εύλογα, λοιπόν, θα αναλογιζόταν κανείς ‘κορόιδο είναι ο κόσμος να επιλέξει εκείνον που υπόσχεται πάγωμα μισθών και συντάξεων;’. Δεν με απασχολεί ούτε με ενδιαφέρει να εμβαθύνω περισσότερο στις ψεύτικες και υποκριτικές προεκλογικές δεσμεύσεις και στο δήθεν σχέδιο του Παπανδρέου για την έξοδο από την κρίση.

Θα στραφώ, λοιπόν, ευθύς αμέσως στο βασικό ζήτημα, που αποτέλεσε την έμπνευση του συγκεκριμένου άρθρου. Γνώριζε ο Γιώργος την κατάσταση της οικονομίας, πριν αναλάβει τα ηνία της χώρας;

Οφείλουμε κατ’ αρχήν να αναγνωρίσουμε το υποκριτικό ταλέντο του Γ. Παπανδρέου. Σχεδόν έπεισε τον ελληνικό λαό, ότι...