Οικονομική Κρίση, άλλο ένα Πολτικό Καπρίτσιο

Του Ερρίκου Μελισσινού

Όλο και περισσότεροι σήμερα προσπαθούν να δώσουν μία ερμηνεία, μία εξήγηση στην οικονομική κρίση. Σε αυτό το άρθρο, χωρις να ειμαι εξειδικευμενος οικονομολογος αλλά απλός φοιτητής νομικής, θα κάνω και εγώ ακριβώς το ίδιο, θα δώσω άλλη μία εξήγηση. Αυτό που θα προσπαθήσω να προσθέσω είναι η απάντηση στο ερώτημα πώς γίνεται να πλήττονται όλες οι πλευρές ταυτόχρονα με αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα. Πώς γίνεται, δηλαδή, να πλήττονται οι φορολογούμενοι, οι δανειστές του κράτους, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, οι επιχειρηματίες, οι ιδιοκτήτες ακινήτων, οι τράπεζες, οι δανειολήπτες και πολλές άλλες κατηγορίες όλοι ταυτόχρονα και σε τοσο σημαντικό βαθμό; Η κατανόηση της απάντησης μπορεί να μας βοηθήσει να υπερβούμε την κρίση και να αποφύγουμε παρόμοια λάθη στο μέλλον.

Μία πρώτη απάντηση για το πώς έχουν πληγεί όλες οι κοινωνικές ομάδες είναι, ακόμη και αν φαίνεται αυτό αντιδιαισθητικό, ότι σε μία οικονομική κρίση γενικά χάνουν ΌΛΕΣ οι ομάδες ή οι τάξεις της κοινωνίας. Το προϊόν της οικονομίας μειώνεται και η κοινωνία συνολικά επιμερίζεται τη χασούρα (άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο). Πράγματι και στις ΗΠΑ τελικά όλοι φαίνεται να έχασαν από την κρίση. Πρώτοι, όμως, επλήγησαν...

Ανώτατη Εκπαίδευση – Φιλελεύθερες Λύσεις και Κρατικές Διευθετήσεις

ΤουΕρρίκου Μελισσινού

Πρόσφατα, ψηφίστηκε ο περιβόητος νόμος για την παιδεία. Το νόμο ψήφισε η μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής βουλής, ενώ από την άλλη τα αριστερά κόμματα, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, ορκίστηκαν να μην αφήσουν με τίποτα ένα τέτοιο νομοσχέδιο να επικρατήσει στα ελληνικά πανεπιστημία υποσχόμενοι αγώνες κοκ. Σε παρόμοιο μήκος κύματος κινήθηκαν και όλες οι φοιτητικές παρατάξεις (ακόμα και η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ), ασκώντας το γνώριμο μέσο των καταλήψεων. Πολεμικές διαθέσεις δείχνουν όμως και οι καθηγητές των ιδρυμάτων ή τουλάχιστον η πλειοψηφία όσων έχουν εκφραστεί. Τι είναι, όμως, τελικά αυτή η μεταρρύθμιση; Είναι πανάκεια για όλα τα προβλήματα της ανώτατης εκπαίδευσης; Είναι μήπως η καταστροφή της; Ή τίποτα από όλα αυτά;

Πρώτα απ'όλα πρέπει να εστιάσει κανείς στους λόγους για τους οποίους απαιτείται η μεταρρύθμιση. Καταρχάς, θα πρέπει να αποσκοπεί και να προσπαθεί να επιτύχει...

Το Μνημόνιο της Αριστεράς και των Συνδικάτων

Του Ερρίκου Μελισσινού

Η αριστερά και γενικότερα οι αντιμνημονιακοί αρέσκονται να βρίζουν την κυβέρνηση και τις πολιτικές που εφαρμόζει ως μνημονιακές. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Για μένα τα μέτρα που περιλαμβάνονται στις πολιτικές του κράτους και ειδικά τα μέτρα εκείνα που εφαρμόζονται είναι στην πραγματικότητα οι πολιτικές της αριστεράς και των συνδικάτων. Και εξηγούμαι.

Στην παρούσα κατάσταση της χώρας τα επιτόκια των ομολόγων μας είναι σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να μην μπορούμε να δανειζόμαστε από τις αγορές. Δεν μπορούμε δηλαδή να δανειστούμε αυτοδύναμα με τέτοιο τρόπο, ώστε να δημιουργούμε στους δανειστές μας την εντύπωση σχετικά μακροπρόθεσμα ότι θα τους ξεπληρώσουμε. Τα έξοδά μας το 2009 ήταν 87 δις, τα έσοδά μας ήταν 50 δις και το έλλειμμα ήταν 37 δις (και σε αυτά τα νούμερα δε συμπεριλαμβάνονται καθόλου όσα πληρώνουμε για την αποπληρωμή του χρέους, μόνο οι δαπάνες μας για τους τόκους)*. Μια τέτοια κατάσταση...

Η κατάληψη κατασυκοφαντεί τους μετανάστες‏

Του Ερρίκου Μελισσινού

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει πρακτικά νόμιμος τρόπος για έναν μετανάστη από φτωχές χώρες να έρθει στην Ελλάδα. Τα άτομα που θα θέλαμε πρώτον να θεσμοθετηθεί μία τέτοια σοβαρή διαδικασία σύμφωνα με την οποία να μην υπάρχει αριθμητικό όριο για τα άτομα που επιτρέπεται να μπουν στη χώρα μας και δεύτερον να θεσμοθετηθεί μία σοβαρή διαδικασία μέσω της οποίας να νομιμοποιηθεί το σύνολο των παράνομων μεταναστών που διαμένουν ήδη στη χώρα μας, αυτές τις μέρες πρέπει ασφαλώς να μη νοιώθουμε ευχάριστα. Είναι αλήθεια ότι η πραγματοποίηση των επιθυμιών μας δεν είναι κάτι εύκολο και ούτε κάτι που πρόκειται να γίνει στο προσεχές μέλλον. Από εδώ και πέρα όμως τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα.

Όλα αυτά, επειδή κάποιες ομάδες αριστερών αποφάσισαν να υποδείξουν σε ένα μεγάλο αριθμό μεταναστών την κατάληψη του παλαιού κτηρίου της Νομικής. Εκεί οι μετανάστες θα πραγματοποιήσουν απεργία πείνας, ενώ θα διαμένουν...

Ακραίος νεο-φιλελευθερισμός επικρατεί στους Φοιτητικούς Συλλόγους

Του Ερρίκου Μελισσινού

Με αφορμή το κείμενο διαβούλευσης που προήλθε από το υπουργείο παιδείας, πολλές σχολές τελούν υπό κατάληψη, που σημαίνει ότι δεν παρέχουν τα κανονικά τους καθήκοντα στους φοιτητές. Χιλιάδες πολιτικοί ερμηνευτές και διανοούμενοι προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις παραπάνω ενέργειες των φοιτητών, οι οποίοι σε πολλές σχολές συνεπικουρούνται και από καθηγητές. Κάποιοι λένε ότι όλα αυτά είναι μία προσπάθεια της ακαδημαϊκής κοινότητας να αντισταθεί στις άθλιες πολιτικές που σχεδιάζει για την Ελλάδα η Τρόικα. Άλλοι λένε ότι οι φοιτητές δεν αντέχουν άλλο την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των δημοσίων πανεπιστήμιων που είχε τόσο αρνητικά αποτελέσματα με το γνωστό νόμο Γιαννάκου και θέλουν να πουν ένα ηχηρό: «Ως εδώ και μη παρέκει», σε αυτή τη νέα άνευ προηγουμένου προσπάθεια της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Τέλος κάποιοι άλλοι είπαν ότι το βασικό στο οποίο θέλει να αντιταχθεί η ακαδημαϊκή κοινότητα είναι σε αυτή την απαράδεκτη και αντισυνταγματική προσπάθεια της κυβέρνησης να καταργήσει τελείως την αυτοδιοίκηση του Πανεπιστημίου, ώστε να μπορεί ανενόχλητη να εξυπηρετεί τα ιδιωτικά συμφέροντα των δικών της ανθρώπων.

Όλες όμως οι παραπάνω αναλύσεις βλέπουν το περιτύλιγμα και αρκούνται στις πρώτες εντυπώσεις αυτού του κινήματος. Αν κάποιος ψάξει λίγο βαθύτερα το θέμα θα αντιληφθεί ένα απίστευτο βάθος συνειδητοποίησης, στο οποίο έχει φθάσει η ακαδημαϊκή κοινότητα και το οποίο την οδηγεί σε καινούργια μονοπάτια.

Πρώτον...