Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αναστάσης Πετρολέκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αναστάσης Πετρολέκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10 Δεκεμβρίου 2010

Ή με τις κουκούλες ή με τις γραβάτες!

συνταχθέν υπ' Αναστασίου Πετρολέκα

Από τη Δευτέρα μέχρι σήμερα, σπατάλησα τον ελεύθερό μου χρόνο στο δρομολόγιο Κ.Α.Τ.-Γ.Α.Δ.Α.-Ευελπίδων-Νομική, και δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την αρθρογραφία των (νεο)φιλελεύθερων φίλων μου. Ωστόσο, σ' ένα μικρό διάλειμμα του δρομολογίου θα προσπαθήσω να δώσω μια πρόχειρη απάντηση, αφενός για ν' απαντήσω πολιτικά εκεί που διαφωνώ, αφετέρου για ν' ανασκευάσω κάποια γεγονότα, που παρουσιάζονται -λόγω άγνοιας θέλω να πιστεύω- στρεβλά.

Κατ' αρχάς πρέπει να κάνουμε μία βασική παραδοχή: Δε μπορεί να μιλάς για τα επιχειρήματα του φοιτητικού κινήματος χωρίς να τα γνωρίζεις. Δε μπορεί να ασκείς κριτική σε Γενικές Συνελεύσεις, απ' τις οποίες συστηματικά απέχεις, και η πληροφόρησή σου στην καλύτερη περίπτωση προέρχεται από τους μηχανισμούς των καθεστωτικών παρατάξεων, οι οποίες επίσης κατά κανόνα απέχουν! Η δημοκρατία είναι συμμετοχή, και οι "αντεπαναστάτες του πληκτρολογίου" είναι αυτοί που ο Περικλής θα αποκαλούσε ιδιώτες. Αγγλιστί idiots, όταν όχι μόνο απέχουν, αλλά αισθάνονται υποχρεωμένοι και να μας πληροφορήσουν (!) για το τι συνέβη στην "παράνομη συνέλευση" ή στην "παράνομη κατάληψη" στην οποία ωστόσο ποτέ δεν πάτησαν το πόδι τους.


Για τα γεγονότα της Δευτέρας 6/12 καλύπτομαι από το κείμενο του Κώστα.

Τι συνέβη όμως την Τρίτη;
Επειδή έτυχε να είμαι εκεί, αισθάνομαι την ανάγκη να δώσω μία διαφορετική εκδοχή των πραγμάτων, και ας βγάλει ο καθείς τα συμπεράσματά του...

22 Οκτωβρίου 2010

Μετανάστες, μη μας αφήνετε μόνους με τους Έλληνες

Του Αναστάση Πετρολέκα

Eπαναλαμβάνω μετ’ επιμονής στον εαυτό μου να μην προβαίνει σε βιαστικές κρίσεις με βάση επιφανειακές εντυπώσεις. Όταν λοιπόν έβλεπα αυτή τη γυναίκα, αυτοβούλως, στους «Στάβλους της Εριέττας Ζαΐμη, ή κατά τύχη σε κάποια νιοστή επανάληψη του «Καφέ της Χαράς», ποτέ δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να με συγκινήσει γνήσια τόσο πολιτικά, όσο και συναισθηματικά με το λόγο της, πόσω μάλλον εκτός ρόλου.

Απέχω συστηματικά από την παρακολούθηση πρωινών εκπομπών, ωστόσο νομίζω αξίζει να μοιραστώ αυτή την τοποθέτηση-διαμαντάκι που αλίευσα περιοδεύοντας στα δαιδαλώδη μονοπάτια του διαδικτύου… Ιδού κάποια αποσπάσματα. Μιλά για τους δημοκράτες κατοίκους του Αγ.Παντελεήμονα και της Πλατείας Αττικής.

«Δε θέλουμε να προσμετρηθούμε στους αυτόκλητους υπερασπιστές της εθνικής περηφάνιας και της καθαρότητας της φυλής.
Δε θέλουμε να συνταχτούμε με τα τάγματα ασφαλείας του καιρού μας.
Δε θέλουμε να καταμετρηθούμε ανάμεσα σ’ αυτούς που χωρίζουν τους ανθρώπους ανάλογα με το χρώμα, τη θρησκεία ή την καταγωγή τους. (…)

Τα πρωινά, που ξυπνάνε οι μετανάστες να πάνε στη δουλειά τους, βρίσκουνε αίματα στα πεζοδρόμια. Αυτή είναι η δημοκρατία μας; (…)

Μιλούσα με τον πρόεδρο των Αφγανών στην Ελλάδα και μου έλεγε ότι την πρώτη μέρα που κάθισε στα θρανία του πανεπιστημίου έκλαιγε λέγοντας «Είμαι στην Ελλάδα! Είμαι στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία!» Κι εμείς τους δέρνουμε; Τους λοιδορούμε; Τους πετάμε σ’ έναν κοινωνικό Καιάδα; Γιατί; Επειδή δεν ξέρουμε πού να στρέψουμε την οργή μας γι’ αυτά που περνάμε αυτή τη στιγμή, έχουμε κατασκευάσει κι εμείς τους δικούς μας “Εβραίους”;»

18 Οκτωβρίου 2010

Περί εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης

Του Αναστάση Πετρολέκα

Μετά τη σύνοδο των πρυτάνεων στους Δελφούς και τους χρησμούς των συμπαριστάμενων Υπουργού Παιδείας και Πρωθυπουργού για την ανώτατη εκπαίδευση, πολύς λόγος γίνεται για μια φιλόδοξη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που όπως μαθαίνουμε από τον Τύπο «θα τα σαρώσει όλα στο πέρασμά της». Ποιες όμως ακριβώς είναι οι προτάσεις του Υπουργείου για τα Πανεπιστήμια και τι συνεπάγονται;

   1. Αυτοτέλεια των Πανεπιστημίων: ωραίο ακούγεται!
Σημαίνει όμως ότι σταδιακά, έως ότου εξαλειφθεί, θα αρχίσει να περιορίζεται η κρατική χρηματοδότηση στα ανώτατα ιδρύματα, με αποτέλεσμα αυτά να είναι υποχρεωμένα να στραφούν για πόρους στις δυνάμεις της αγοράς, στους ιδιώτες. Κανείς όμως δε δίνει τα λεφτουδάκια του χωρίς ανταλλάγματα. Ποια μπορεί να είναι αυτά; Υπερειδίκευση και  κατακερματισμένα επαγγελματικά δικαιώματα, εντατικοποίηση-αυταρχικοποίηση των σπουδών, έρευνα υποταγμένη στις ανάγκες της αγοράς και όχι της κοινωνίας.

Παράδειγμα:  Στην Αμερική, μόλις έγιναν γνωστοί οι σκοποί του, διεκόπη η χρηματοδότηση σε πρωτοπόρο μεταπτυχακό πρόγραμμα που εφηύρε GPS ανίχνευσης νερού, για να μην πεθαίνουν της δίψας οι μετανάστες που διέσχιζαν την έρημο στα σύνορα Μεξικό-ΗΠΑ.

2. Διεθνοποίηση της λειτουργίας τους: ωραίο ακούγεται!
Σημαίνει όμως ότι θα πρέπει να αποχαιρετήσουμε το πτυχίο ως...